Já, halló allir... Ég hef ekki bloggað í mjög langan tíma núna en það er aðallega vegna netleysis, hef ekki verið með internet í húsinu mínu í nokkra mánuði. En hérna er blogg þegar það eru 28 dagar þangað til að ég legg af stað frá Auncion áleiðis til Keflavíkur og mun ég lenda þar klukkann 23:30 þann 8 júlí næstkomandi.
      En svona eitthvað um það sem ég hef verið að gera... Akkúrat þessa stundina er ég heima veikur, svo að ég ákvað að nýta tækifærið til að skrifa blogg. Annars hefur nánast bara verið sama prógrammið hjá mér dag eftir dag. Fer í skólann á morgnanna og eftir það er hádegismatur, svo kemur ræktin og eftir það afslöppun heima, þannig að það er ekkert rosalega mikið að tala um. :) En það sem hefur kannski gerst er að við á Borgarvík 14 ætlum að taka við skiptinema í ágúst frá Santa Fe í Argentínu sem heitir Yulian, hann er 16 ára gamall og mun ganga í Menntaskóla Borgarfjarðar og hann segist fullur tilhlökkunnar til að koma hingað, hann er bara svolítið smeikur við tungumálið sem er auðvitað skiljanlegt þar sem íslenskan er ekki beint auðveldasta tungumál að læra.
      Að öðru... þá var "End of stay camp"-ið okkar skiptinemanna um síðustu helgi, það var frábært að hitta alla AFS vini sðina sem og að eignast fleiri, gerðum ýmislegt í þessu camp-i. Á laugardaginn byrjaði þetta svona til fulls, þá var farið til Itaipu, sem er stærsta stífla í heiminum í dag, og við skoðuðum allt þar og tókun auðvitað helling af myndum. Þegar við fórum aftur á hótelið var borðað hádegismat, því fylgdi svo fyrsti fyrirlesturinn fyrir þetta camp, fyrirlestrarnir voru nú aðallega um að undirbúa okkur fyrir heimferð þar sem allir þarna sögðust ekki enn vera tilbúin til að kveðja alla sína vini og fjölskylduna sem við erum búin að eignast hérna. Sjálfboðaliðarnir sögðu okkur að það væri alveg eðlilegt og að þau hefðu öll gengið í gegnum það sama. Eftir þann fyrirlestur áttum við að skrifa brðef til komandi skiptinema til Paraguay sem og til okkar sjálfs sem að AFS ætlar að senda til okkar eftir 6 mánuði. Við gerðum eitthvad meira um daginn, en aðallega vorum við bara að spjalla við hina skiptinemana og svona, en svo seinna um kvöldið var landsleikurinn, Paraguay - Chile sem voru náttúrulega hræðil vonbrigði þar sem PAraguay tapaði leiknum 2-0 og datt þar með niður í 3 sæti Suður Ameríku riðilsins fyrir HM 2010.... En eftir að bölvað var eftir leikinn var haldið einhverskonar "Talent show" svona aðallega til að sína hinum skiptinemunum að við getum látið eins og fífl sem var auðvitað bara gaman. Eftir það var svo diskó, "Paraguayan style", og svo farið að sofa.... Svo kom sunnudagurinn, það var sko erfiði dagurinn, því að þá kom upp kveðjustundin.... Fyrst var haldin svona stór kveðjustund þar sem alli sögðu eitthvað til hinna skiptinemanna og faðmlög hægri, vinstri og svona. Það tók dágóðan tíma en eftir það var svo spjallað eitthvað, þangað til að það kom að næstu kveðjustund. Sem sagt þegar fólkið frá hinum borgunum þurftu að fara heim til sín, þá var það svona endanleg kveðjustund og fullt af tilfinningum sem sýndu að fólki þykir vænt um hvort annað.
       Þetta gerðist sem sagt bara í fyrradag svo að það hefur ekki mikið meira gerst eftir það, bara veikindi í dag og líklega á morgun, en við sjáum til. Svo er maður ennþá að reyna að átta sig á því að það eru bara 29 dagar þangað til að ég mun lendi aftur á Íslandi, ég hlakka auðvitað til að hitta alla þarna hinumegin, en það kemur samt alveg hræðilega sterkt á móti að ég vil engavegin þurfa að kveðja alla hérna, þessir 80 sem ég þurfti að kveðja á sunnudaginn var alveg yfirdrifið nóg... Alltaf stutt í næstu svona stund.

Jæja komið gott í dag. Vona að einhver sé ennþá að kíkja hérna, ég hef bara ekki verid með tengingarmöguleikana til að skrifa nýja færslu fyrr en núna, njótið, og mun ábyggilega skrifa eitt í viðbót bráðlega, áður en ég kem heim. Annars hlakkar mig til að sjá ykkur öll aftur.

-Bjarki Freyr Benediktsson (sem á samkvæmt sjálfboðaliðunum eftir að vera mjög Paragvæskur í hegðun þegar hann kemu heim...)