Hallò hallò. nùna er èg ekki med ìslenskt lyklabord thannig ad thurfid bara ad reyna ad lesa thetta svona, haha.
      Allavega thà er thetta mitt sìdasta blogg sem skiptinemi ì Paraguay. kl er nùna 20:00, 6 jùlì 2009, og flugid mitt er 7. jùlì kl 18:00 thannig ad thad styttist ì thetta !! Èg fer à flugvollinn nùna bràdum til ad kvedja skiptinemana sem fara à undan mèr og eftir thad tharf èg ad nà ì draslid mitt til ad ferdast heim til ìslands aftur annadkvold. Èg tharf nù ad fara nùna, aetlum ad fara ad hitta einhverja af skiptinemunum àdur en allir fara heim.
     Gaeti vel verid ad madur skelli einu bloggi inn thegar èg er kominn heim til ìslands.

Sjàumst bara à ìslandi eftir orfàa daga.... framundan hjà mèr alltof mikid af kvedjum.... òskid mèr gòds gengis.

-Bjarki Frery Benediktsson - kvedur frà Paraguay.

Si alguien de Paraguay va a ver eso, les voy a extrañar muchisimio !!! Les quiero !!! :**

Já, halló allir... Ég hef ekki bloggað í mjög langan tíma núna en það er aðallega vegna netleysis, hef ekki verið með internet í húsinu mínu í nokkra mánuði. En hérna er blogg þegar það eru 28 dagar þangað til að ég legg af stað frá Auncion áleiðis til Keflavíkur og mun ég lenda þar klukkann 23:30 þann 8 júlí næstkomandi.
      En svona eitthvað um það sem ég hef verið að gera... Akkúrat þessa stundina er ég heima veikur, svo að ég ákvað að nýta tækifærið til að skrifa blogg. Annars hefur nánast bara verið sama prógrammið hjá mér dag eftir dag. Fer í skólann á morgnanna og eftir það er hádegismatur, svo kemur ræktin og eftir það afslöppun heima, þannig að það er ekkert rosalega mikið að tala um. :) En það sem hefur kannski gerst er að við á Borgarvík 14 ætlum að taka við skiptinema í ágúst frá Santa Fe í Argentínu sem heitir Yulian, hann er 16 ára gamall og mun ganga í Menntaskóla Borgarfjarðar og hann segist fullur tilhlökkunnar til að koma hingað, hann er bara svolítið smeikur við tungumálið sem er auðvitað skiljanlegt þar sem íslenskan er ekki beint auðveldasta tungumál að læra.
      Að öðru... þá var "End of stay camp"-ið okkar skiptinemanna um síðustu helgi, það var frábært að hitta alla AFS vini sðina sem og að eignast fleiri, gerðum ýmislegt í þessu camp-i. Á laugardaginn byrjaði þetta svona til fulls, þá var farið til Itaipu, sem er stærsta stífla í heiminum í dag, og við skoðuðum allt þar og tókun auðvitað helling af myndum. Þegar við fórum aftur á hótelið var borðað hádegismat, því fylgdi svo fyrsti fyrirlesturinn fyrir þetta camp, fyrirlestrarnir voru nú aðallega um að undirbúa okkur fyrir heimferð þar sem allir þarna sögðust ekki enn vera tilbúin til að kveðja alla sína vini og fjölskylduna sem við erum búin að eignast hérna. Sjálfboðaliðarnir sögðu okkur að það væri alveg eðlilegt og að þau hefðu öll gengið í gegnum það sama. Eftir þann fyrirlestur áttum við að skrifa brðef til komandi skiptinema til Paraguay sem og til okkar sjálfs sem að AFS ætlar að senda til okkar eftir 6 mánuði. Við gerðum eitthvad meira um daginn, en aðallega vorum við bara að spjalla við hina skiptinemana og svona, en svo seinna um kvöldið var landsleikurinn, Paraguay - Chile sem voru náttúrulega hræðil vonbrigði þar sem PAraguay tapaði leiknum 2-0 og datt þar með niður í 3 sæti Suður Ameríku riðilsins fyrir HM 2010.... En eftir að bölvað var eftir leikinn var haldið einhverskonar "Talent show" svona aðallega til að sína hinum skiptinemunum að við getum látið eins og fífl sem var auðvitað bara gaman. Eftir það var svo diskó, "Paraguayan style", og svo farið að sofa.... Svo kom sunnudagurinn, það var sko erfiði dagurinn, því að þá kom upp kveðjustundin.... Fyrst var haldin svona stór kveðjustund þar sem alli sögðu eitthvað til hinna skiptinemanna og faðmlög hægri, vinstri og svona. Það tók dágóðan tíma en eftir það var svo spjallað eitthvað, þangað til að það kom að næstu kveðjustund. Sem sagt þegar fólkið frá hinum borgunum þurftu að fara heim til sín, þá var það svona endanleg kveðjustund og fullt af tilfinningum sem sýndu að fólki þykir vænt um hvort annað.
       Þetta gerðist sem sagt bara í fyrradag svo að það hefur ekki mikið meira gerst eftir það, bara veikindi í dag og líklega á morgun, en við sjáum til. Svo er maður ennþá að reyna að átta sig á því að það eru bara 29 dagar þangað til að ég mun lendi aftur á Íslandi, ég hlakka auðvitað til að hitta alla þarna hinumegin, en það kemur samt alveg hræðilega sterkt á móti að ég vil engavegin þurfa að kveðja alla hérna, þessir 80 sem ég þurfti að kveðja á sunnudaginn var alveg yfirdrifið nóg... Alltaf stutt í næstu svona stund.

Jæja komið gott í dag. Vona að einhver sé ennþá að kíkja hérna, ég hef bara ekki verid með tengingarmöguleikana til að skrifa nýja færslu fyrr en núna, njótið, og mun ábyggilega skrifa eitt í viðbót bráðlega, áður en ég kem heim. Annars hlakkar mig til að sjá ykkur öll aftur.

-Bjarki Freyr Benediktsson (sem á samkvæmt sjálfboðaliðunum eftir að vera mjög Paragvæskur í hegðun þegar hann kemu heim...)

Okey það er loksins komið það sem greinilega margir hafa verið að bíða eftir.... nútt blogg.

Í sumarfríinu hefur í rauninni ekkert gerst nema bara um áramótin, þá fór ég til Camboriu í Brasilíu, frábær staður, strönd og svona. Lögðum af stað klukkan 4 um morgun 30 desember síðastliðinn og vorum þar þangad til 17 janúar ef ég man rétt.

Ætla samt að byrja á að tala aðeins um jólin hérna, þau eru öðruvísi eins og var nú búinn að búast við. Aðfangadagur var eiginlega ekkert svo merkilegur dagur, var nánast bara eins og allir aðrir dagar... En þegar klukkan var svona 10 um kvöld þá settumst vid niður til að borða kjúkling, ekki merkilegri jólamatur en það, svo er bara beðið til miðnættis. Á miðnætti var hellt kamðavíni í glös og skálað fyrir jólunum, sem eru 25 desember meira hérna heldur en 24 desember. Eftir slatta af því þá fórum við í það að opna gjafirnar, það er einnig öðruvísi hér, á Íslandi fær maður oftast fleiri og minni gjafir, en hér er eiginlega bara ein stór, stundum tvær minni og alltaf bara frá mömmu og pabba, ekki frá ömmu og afa og frænku og frænda og svo framvegis. Ég var nú bara sáttur, fékk fína skyrtu og gallabuxur. Bróðir minn fékk t.d. Playstation 3 leikjatölvu og þær kosta nú alveg ágæta upphæð.

Þetta er samt eiginlega ekkert til að tala um, mér líkaði jólin ekki svo mikið... En gamlárs í Camboriu, það var alveg magnað. Eins og ég sagði hérna fyrir ofan lögðum við af stað til Camboriu klukkan 4 um morgun, það er gert svo að við komum ekki svo seint á leiðarenda þar sem ferðin tekur venjulega í kringum 12 klukkutíma. Ætla nðu bara að sleppa því að tala um keysrluna þar sem það var klárlega ekki uppáhalds parturinn minn af ferðinni.
       Við vorum búinn að koma okkur fyrir og svona í íbúðinni sem við gistum í, klukkan svona 6 um kvöldið og þá var nú eiginlega bara farið beint að sofa... Daginn eftir þá byrjaði gamanið, 31 desember, byrjuðum daginn bara á því að kíkja aðeins á ströndina sem er bara beint fyrir framan íbúðina, aðeins að prófa sandinn, en allir voru samt þreyttir eftir daginn áður svo við sváfum frekar langt fram eftir. Við vorum þarna med tveimur öðrum fjölskyldum frá Paraguay og við spjölluðum bara við þau á ströndinni allan daginn. Þegar leið á kvöldið fór fólkið að týnast inn aftur, sumir voru kvenmenn og þurfti meiri tíma til ad gera sig tilbúnar og aðrir fóru að elda matinn, við hin sem ekki vorum í vesenisnefnd héldum áfram að spjalla eitthvad og svo prófaði ég leik einhvern leik, nðanast tennis en er einhver munur, er samt bara að slða bolta á milli með spöðum, ekki mjög flókið, en samt frekar erfitt í sandinum. Seinna um kvöldið þegar allir voru búnir að baða sig og svona þá fórum við yfir í íbúðina hjá annari af fjölskyldunum sem við vorum með, frábær íbúð á 6 hæð með æðislegt útsýni yfir alla ströndina. Þar var borðað og auðvitað drukkið kamðavín með, það fylgir bara öllu hérna. Á miðnætti var svo skálað meira kampavíni og byrjad var að skjóta upp flugeldum, mjög flottar sýningar þarna. Við vorum með svo gott útsýni að við sáum allt, og þar á meðal að ströndin var öll troðfull af fólki, og svaka stemmning þarna niðri. Um klukkann 1 þá voru öll ljós í nágrenninnu tekin af, bara rafmagnið á risastóru svæði þannig að það var alveg mirkur allstaðar og svo haldið áfram að sprengja. Eftir langa stund af þessu fórum við svo flest niður og tókum þátt í partíinu á ströndinni.
     Þetta var svona aðal dagurinn vegna þess að þetta var gamlársdagur. Samt sem áður voru allir dagarnir frábærir, fórum á hverjum degi á ströndina í sólbað, jafnvel þegar það var ekki einu sinni sól, fórum bara niður á strönd til að spjalla saman og njóta þess að vera í sumarfríi í Brasilíu. Ég legg nú ekki í að segja frá hverjum einasta degi þarna en flestir dagarnir voru matarboð og kampavín og ströndin, það er svona það sem var aðallega gert. Alltaf á kvöldin fórum við í miðbæinn, við unglingarnir, og skemmtum okkur þar, þar eru allir á kvöldin svo að allt næturlðifið gerist þar nema stundum þegar eru stðor partí einhverstaðar, þá eru kannski aðeins færri. En í miðbænum drukkum við ekki kampavín þótt ótrúlegt sé, nei, þar drukkum við drykk sem er svona hefð að drekka þegar þú ert þarna, hann heitir Caipirinha, kannski ekki allir sem vilja vita hvað það er en fyrir þá sem vilja þá er þetta einfaldlega vodka, lime, sykur og fullt af klaka sett saman, og þetta drekka allir saman. Það voru nokkur kvöld þar sem við fórum á næturklúbba að dansa, fórum 3, 2 skipti voru klúbbar sem spila Reggaeton tónlist og Cumbia, sem er aðal tónlistin í Paraguay. Reyndar í öðrum þeirra var einnig spilað Salsa og Samba, sem er aðal brasðilðiska tónlistin. En eitt skiptið fórum við á tónleika með frekar frægum DJ frá Brasilíu sem heitir Skazi, ekki viss um að margir viti hver hann er en electronic aðdáendur, ég mæli eindregið með honum, alveg frábær.
     Það hefur alltaf verið eitt sem mér finnst vanta í Paraguay, þau eru ekki með Subway neinstaðar, ekki nógu gott, en svo í Camboriu sé ég að þau eru með Subway þar. Svo ég segi við fólkið sem ég er með að við bara verðum að fara þangað og enginn vissi af hverju þetta var svona frábært. Eftir að við fórum loksins þá var ég nánast hetja fyrir að uppgötva þennan svona líka æðislega skyndibitastað, mjög gaman af því.
     Það var eiginlega ekkert meira sem við gerðum eitthvað sérstakt, dagarnir voru yfirleitt svipaðir, samt allir alveg frábærir, maður labbar alveg ótrúlega mikið þarna, alveg slatta af kílómetrum á dag, sem er bara gott fyrir heilsuna og svona. Þannig að held að ég bara eftir að segja að 17 janúar þá voru pakkað í bíl, íbúðin þrifin vel og vandlega og allir fóru út í bíl ánægðir eftir ferðina en samt svekktir því að við þurftum að fara. Gaman að segja frá því að við vorum 4 í aftursætinu á litlum Benz jeppling í 12 klukkutíma, gæti ekki verið æðislegra.

Núna er ég kominn aftur til Paraguay, gerum ekki mikið, er ennþá í sumarfríi svo það er allt bara rólegt, fer stundum út í fótbolta núna í 35-40 stiga hita, nánast ómögulegt að spila, og ef við gerum það ekki þá er það bara sundlaugin, sem er mjög næs í hitanum, sundlaugarnar eru alltaf svona volgar, ekki kalra en ekki heitar, alveg fullkomið í hitanum. Bætir samt ekkert sjóinn í Brasilíu, hann er æðislegur. Skólinn hjá mér vyrjar ekki fyrr en um miðjan febrúar svo að ég er í smá fríi í viðbót. Ég var einnig bara að fá þær fréttir frá pabba mínum hérna akkúrat núna að ég er að fara með fjölskyldunni 11 febrúar á carnival hátíð, verður gaman að sjá hvernig það er.

Vona að þetta sé eitthvað í áttina að því sem fólk hefur verið að bíða eftir, njótið vel.

Og svo vil ég minna á myndasíðuna mína, þar eru t.d. myndir frá jólunum og Camboriu.
www.picasaweb.google.com/bjarki.ben

Endilega kíkja á það.

-Bjarki Freyr Benediktsson ! beint úr hitanum, ábyggilega miklu betra að vera á Íslandi í snjó og kulda og vind og rigningu, er viss um það, haha.

Hae hae allir og gledileg jól !

Ég er hérna ad senda ykkur "jólakort" frá Paraguay, thetta er svo allt odruvísi hérna, t.d. thá er 35 stiga hiti og glampandi sól akkúrat núna en annars er thetta fínt. Ég er ad fara til Argentínu til ad halda uppá jólin eftir nokkra klukkutíma og svo á fostudaginn eda laugardaginn fer ég til Brasilíu til ad halda uppá nýárs, svo ad thad er mikid ad gera hjá mér um hátídarnar.

Ég vil bara óska ykkur ollum gledilegra jóla og farsaels komandi árs, og audvitad thakka fyrir árid sem er ad lída.

Jólakvedja/sumarkvedja Bjarki Freyr Benediktsson, el paraguayo.

Já, svolítið langt síðan ég bloggaði síðast, ástæðan fyrir því er líklega sú að mér finnst það ekki beint það skemmtilegasta í heimi, haha.

Eeeeen eins og í síðasta bloggi ætla ég að byrja á að óska öllum Liverpool mönnum til hamingju með sigurinn á Chelsea í gær, ekki sem verst að vera fyrsta liðið til að vinna þá á brúnni í 4 ár og 8 mánuði.

Ég hef í rauninni ekki gert mikið þennan mánuðinn.... Reyndar fyrir tveimur vikum var einhverskonar þjóða hátið í skólanum (Fiesta de naciones) og þá eru bekkirnir að keppa um að vera með flottustu skreytingarnar frða sðinu landi og svo flottasta típíska dansinn frá sinni þjóð. Minn bekkur var með Líbanon og við gerðum ýmislegt fyrir þetta dæmi... Dansinn var frekar skondinn og ég gat ekki tekið þátt í honum því að ég mátti ekki hreyfa mig vega ristarinnar á mér sem er aðeins að koma til núna. Í staðinn tók ég myndavélina hans Pauls og tók fullt af myndum. þarf að stela þeim af honum svo ég geti sett þær hérna inn.... Og mamma, ég er að reyna að setja þessar blessuðu myndir inn en þetta er alveg hræðilega trekt, þetta kemur vonandi bráðlega. Eftir þetta partý þá kom frændi minn, Harry, í heimsók frá Argentínu og kom með mér í partý á næturklúbb í Ciudad del Este sem heitir því einfalda nafni, Club Area 1 (Area 1 er svona eins og 101 RVK eða eitthvað, Ciudad del Este er skipt í 9 hluta, öll heita sem sagt Area og svo talan). Þar var partý til að fagna vorinu (La noche de la primavera - nótt vorsins) og við skemmtum okkur þar í einhverja klukkutíma.... en þetta er samt það sem maður gerir nánast hverja helgi svo þetta er ekki svo merkilegt finnst mér lengur, bara svona eitthvað sem maður gerir oft.

Vorið er greinilega komið, það er farið að rigna frekar oft hérna en samt þegar það rignir er samt yfir 25 stiga hiti. En þegar það rignir ekki þá er sól og yfir 30 stiga hiti, og já meðan ég man, hvernig er veðrið á klakanum góða ? Haha, kalt ? ;)  Síðustu helgi fór ég með Bruno, Gustavo og einhverjum gæja sem ég man ekki hvað heitir til Asuncíon til að fara á tónleika með Los Verduleros, sem er mjög fræg hljómsviet í Paraguay, og á leiðinni þangað var 30 stiga hiti en sem betur fer þá byrjaði að rigna á leiðinni svo það kólnaði aðeins. Ætla að skipta þessu hérna í daga.

Föstudagur:
Þegar við komum til Asuncíon skutluðum við gæjanum sem ég man ekki hvað heitir einhvert því að hann ætlaði víst ekkert að vera með okkur þarna.... og svo fórum við heim til frænku minnar, Egni Eckert,  sem er víst bara með frægara fólki í Paraguay, er miss Paraguay held ég... er ekki viss, en hún er allavega model hérna og allir þekkja hana. Hún og kærastanum hennar, Junior (þekki hann bara með því nafni), sem er einnig mjög frægur í Paraguay því að hann stjórnar einhverri útvarpsstöð og svo er pabbi hans einhverksonar "kóngur dj-ana í Paraguay", það er það sem mér var sagt um hann allavega, þau fóru með okkur í spilavíti/"karokkí" bar. Þar þekkti allir parið en enginn vissi hverjir þessir menn með þeim væru, eftir að hafa setið þar inni í einhverjar 5 mínútur byrjar fólk að koma og byðja um myndir af þeim, en svo gerði Egni eitt mjpg fyndið, hún sagði fólkinu að ég væri bróðir hennar og þá varð ég allt í einu ekkert smá vinsæll meðal fólk þarna, allir vildu fá mynd af Egni og "bróður" hennar, alveg magnað. En eftir að hafa verið í sviðsljósinu þarna í sirka klukkutíma fórum við í partý, skrítið, haha,  og þar átti nú ekki að hleypa mér inn vegna þess að ég var ekki með vegabréfið mitt í vasanum.... en þá var gott að vera með frægu fólki, þau sögðu bara við verðinu: "Hann er með okkur, hleyptu honum bara inn félagi." Og það virkaði bara fullkomlega, verðirnir hleyptu mér inn, bara vegna þess að ég var með fólki sem allir þekkja, var nú gaman að prófa að vera merkilegur í samfélaginu, haha. Þar dönsuðum við langt fram á nótt, Egni kenndi mér að dansa við Qumbia (vinsæll tónlistarstíll í Paraguay, Los Verduleros spila það t.d.) sem var nú bara gaman, því að það er í rauninni ekki dans sem slíkur, bara planaður fíflagangur í rauninni. Mjög gaman samt. :P Síðan fórum við heim að sofa, þar sem við þurftum að vakna snemma morguninn eftir til að tala við umboðsmann um Adbana (hljómsveitina hans Brunos, ég er svona tæknilega í þessu bandi núna líka, haha).

Laugardagur:
Eftir þetta viðtal við þennan umboðsmann gerðum við nánast ekki neitt allann daginn.... bara bíða eftir kvöldinu. Þegar það loksins kom þá fórum við á einhvern mexikóskan skemmtistað, man ekkert hvað hann hét, og þar voru tónleikarnir með Los Verduleros. Ég þekki reyndar bara 3 lög með þeim en ég elska þau öll, er alltaf að hlusta á þetta, þeir spiluðu þau lög og svo nökkur sem ég þekkti ekki og svo lög með öðrum hljómsvietum, t.d. lög með Reggeaton (tónlistarstíll, mööög svo Suður Amerískt) hljómsveitinni Chapa C sem er líklega besta Reggeaton hljómsveit í heiminum. Þar gat ég æft Qumbia dansana mína, haha, það var mjög gaman.

Sunnudagur:
Þetta var nú bara fyndinn dagur, áður en við fórum heim tókum við með okkur gæjann sem kom með okkur til Asuncíon og svo kom líka Fernando með okkur (nenni ekki að segja nákvæmlega hverjir allir eru en hann er félagi okkar Brunos eins og Gustavo). Við lögðum af stað frá Asuncíon klukkann svona fjögur og áætluð heimkoma um 8 leitið, en þá byrjaði gamanið. Eftir 50 kílómetra akstur ákva bíllinn að bila, svo að við þurftum að bíða eftri strætó til að fara á næstu bensínstöð til að kaupa olíu á bílinn þar sem hann var hættur að smyrja sig, sem sagt olían var búinn. Við ákváðum að tveir færu þangað á meðan hinir "pössuðu bílinn" sem þýðir hér sitja og drekka Tereré, haha, við sendum Gustavo og frænda hans (gæjinn sem ég veit ekki hvað heitir) til að kaupa olíuna, þeir komu með öðrum strætó eftir svona 20 mínútur og við settum meiri olíu á bílinn. En við komumst nú ekki langt, við keyrðum einhverja 50 metra og þá var eitthvað meira að, núna var bíllinn hættur að kæla sig þannig að við þurftum að setja meira vatn á vatnskassann, svo við fylltum kassann af vatni og lögðum af stað, en ég kíki ðut um afturgluggann og sá að við skildum eftir okkur vatnsslóð.... svo að við komumst að því að vatnskassinn lak. Þá þurftum við að keyra einhverja 5-7 kílómetra til að láta laga bílinn, við þurftum reyndar að stoppa á leiðinni til að setja meira vatn á hann því að það kláraðist.... Bílvélavirkinn vann við bílinn í svona 2 tíma og þá var bíllinn loooksins kominn í lag og við gátum haldið áfram ferðinni. Ætluðum að vera komnir um 8 leitið en komum sirka 12 eða eitthvað allir dauðþreyttir eftir helgina, haha.

Jæja, ætla að láta þetta gott heita í bili, gat skrifað miklu meira en ég átti von á, haha. Bara viljiði gjöruð svo vel að commenta !! Ég er að eyða mínum tíma í upllýsa ykkur um þetta, svo eyðiði ykkar í að commenta þetta hjá mér ! Alltaf gaman að fá comment. :)

Hasta la próxima vez, chau chau.

Að blogga er ekki beint uppáhaldið mitt en ég verð eiginlega að vera duglegri....

Ég vil nú byrja þetta blogg á að óska öllum Liverpool stuðningsmönnum til hamingju með sigurinn á Manchester United þann 13. september síðastliðinn.
Og einnig vil ég óska Skagamönnum til hamingju með "frábæran" árángur í fótboltanum þetta árið og síðast en ekki síst Skallagrímsmönnum fyrir að mistakast aftur að vinna sig upp um deild, haha, en nóg komið af kaldhæðni....

Ég fór í adjustmen camp með AFS í Asuncíon og þar hittust allir skiptinemarnir í Paraguay, við erum sirka 65 nemar hérna, 29 frá Þýskalandi, 18 frá Belgíu og 8 frá Bandaríkjunum, þetta eru löndin með flesta skiptinema hérna, alveg ótrúlegt hvað eru margir hérna frá Þýskalandi.... Ég hitti íslensku stelpurnar líka, Veru, Yrsu og Agnesi, en það var eiginlega frekar erfitt að tala íslensku í fyrsta skiðti í mánuð, haha, var alltaf að rugla saman íslensku, ensku og spænsku. En í þessu campi var fíflast mikið svona blandað við að læra um að vera skiðtinemi sem og að læra um sögu Paraguay, man nú ekki mikið úr þeim tíma, haha. Þegar við fórum heim þurftum við að láta AFS fá vegebréfin okkar svo þau gætu sótt um VISA fyrir okkur, sögðu svo að þau myndi senda það til okkar vikuna eftir.... Núna er komnar 2 vikur síðan, er að verða frekar óþolinmóður útaf þessu því að ég fer stundum til Argentínu með fjölskyldunni, en ég get það ekki núna því að maður þarf að hafa vegabréfið sitt með sér til að komast þangað.... Ætluðum t.d. að fara þangað í dag, en ég er ekki kominn með vegabréfið mitt svo að við komumst ekki þangað.

Þennan mánuðinn hef ég farið í 3 stykki afmælisveislur. Bruno (bróðir minn) varð 21 árs 9. september og voru haldnar tvær veislur í því tilefni, þar sem það er mikill áfangi hérna að verða 21 árs. Viku síðar fór í aðra veislu hjá Fer, vinur Brunos, fór til Ástralíu með AFS fyrir nokkrum árum, en ég man ekkert hvað hann varð gamall..... Svo sú síðasta var líklega sú skrítnasta... þá var lítil stelpa að verða 1 árs og það er bara mjög mikið mál, 1 árs er bara eins og fermingarveisla, fullt af ættingjum og vinum, foreldrana auðvitað þar sem barnið þekkir nú ekki mikið af fólki þegar það er 1 árs, koma saman og tala um lífið og tilveruna. Mest var nú töluð portúgalska þar sem þessi fjölskylda er öll frá Brasilíu, en það var bara gaman að hlusta á fólkið tala með undarlegum hreim.

Ég hef bara tekið því rólega undanfarið því að ég fór til læknis vegna ristarinnar á mér og ég má ekki gera neitt næsta mánuðinn... þ.e. hlaupa, stunda íþróttir, dansa, labba hratt, labba mikið o.s.frv. Alveg glatað en þetta vandamál í ristinni ætti að hverfa eftir þetta. (þeir sem ekki vita þá stútaði pabbi minn ristinni á mér á ættarmóti, haha) Ég þarf líka að bera eitthvað krem ristina á hverjum degi og éta einhverjar töflur.
Það mesta sem ég hef gert síðastliðna viku var að fara með tveimur vinum mínum, Paul (skiptinemi frá Þýskalandi) og Tagger (Keith, kallaður Tagger, frá Canada en hefur átt heima í PY í 7 ár), út að borða... var samt varla út að borða, haha, ég og Paul fórum til Taggers og við fórum svo 3 yfir götuna og keyptum eitthvað brauðdæmi með skinku og osti, veit ekkert hvað þetta er kallað á íslensku en á spænsku er það allavega empanada de jamón y queso, hehe. Það er nokkuð vinsæll skyndibiti hérna, ódýr og þú þarft venjulega ekki að bíða neitt, stundum þarf að bíða í svona 5 mínútur en það fer bara eftir staðnum sem þú ferð á.

Á morgun(22.09.08, mánudagur) er svo frí í skólanum vegna þess að það er fyrsti vordagurinn hjá okkur, svo það ætti að fara að hitna bráðlega, haha. Hefur reyndar verið mjög kalt uppá síðkastið, eitthvað í kringum 15-17 stig, allir ða drepast úr kulda hérna, og þar á meðal ég.... er greinilega eitthvað farinn að venjast hitanum hérna víst að 17 stiga hiti er bara skítakuldi fyrir mér núna. Annars hefur veðrið bara verið fínt.... nema í gær, var brjáluð rigning allan daginn, stytti reyndar upp um 8 um kvöldið en allt var samt á floti í marga klukkutíma á eftir.

Ég bara man því miður ekki meira hvað ég hef gert síðan síðasta blogg svo að það verður bara að hafa það... hehe. Mér finnst þetta samt alveg nóg í bili hvort sem er, haha. Hér ætla ég samt að setja heimilsfangið mitt, svo ef einhver vill senda mér póstkort eða pakka þá þarf að skrifa þessar upplýsingar nákvæmlega svona á kortið/pakkann:
Dr. Ramón Motta (Bjarki Freyr)
Botero Norte
Parana Country Club
Hernandarias
Paraguay
Tel: (061)57699

Getið kannski sleppt símanúmerinu ef þið eruð að senda svona pínulítil póstkort með ekkert pláss til að skrifa heimilsfangið en mamma mín sagði mér að það séu meiri líkur á að pósturinn komi heilu og höldnu til skila ef að símanúmerið er þarna líka.

En segjum þetta gott í bili, bestu kveðjur frá Paraguay, chau chau.

P.S. Mamma, ég skal setja myndirnar af húsinu inn mjög bráðlega fyrir þig.

Jæja hérna kemur þetta margumbeðna blogg loksins, hef ekki haft voðalega mikin tíma í þetta en ég fer að setja nýjar myndir bráðum líka, held samt að ég geti bara sett voðalega fáar myndir inná þessa síðu....
Samt sniðugt hjá þessu bloggar.is fólki að ég er með stillt á spænskt lyklaborð en get samt skrifað íslenska stafi þegar ég blogga, mjög sniðugt.

Það hefur svo sem margt gengið á.... Ég er næstum búinn með spænsku tímana mína, held að það sé ein vika eftir, er aðeins betri í spænskuni núna en verð vonandi mun betri bráðlega.... Við höfum farið reglulega með spænsku kennaranum í einhverja leiðangra að skoða hitt og þetta, t.d. Rio del Monday (á hérna í Paraguay, samt ekki næstum jafn stór og Parana), dýragarðinn og Itaipu (stærstu stíflu heims). Það hefur allt verið mjög áhugavert og landslagið hérna er mjög falelgt svo að það er alltaf gaman að fara eitthvað með bekkjarfélugunum. Er reyndar að verða frekar pirraður á moskífóflugunum, er með einhver 25+ bit núna, skil ekki hvernig þær fara að þessu, hef aldrei séð þær bíta mig....

Gengur ágætlega í skólanum, svona miðað við að ég skil ekki mikið af því sem við erum að gera þar. Hefur verið próftíð síðastliðnar 2 vikur og ég hef tekið öll prófin, fallið alveg svakalega á þeim öllum en ég tók þau samt :P Frekar erfitt að ná prófunum hér, eins og á Íslandi þarf maður að hafa 50% rétt til að ná, en hérna þarf maður að hafa 70% rétt til að ná. Og það eru erfiðari fög hérna, þetta er svolítið mikið öðruvísi. Svo er eitt sem ég elska við skólann og ég hvet alla sem lesa þetta og eru í skóla til að fá sinn skóla til að gera slíkt hið sama. Það er að á mánudags og föstudagsmorgnum þá mæta allir í skólann og hittast fyrir utan skólann, þar raða krakkarnir sér í raðir eftir bekkjum og spilaður er þjóðsöngurinn og allir syngja með, ég vil þetta til Íslands !!

Það er frekar gaman af því hvað Paraguay, Brasilía og Argentína eru nálægt hvort öðru. Í síðustu viku þá fór ég til allra þessa landa á 15 mínútum, hehe, frekar skondið. Ferð ekki til 3 landa á 15 mínútum á Íslandi. :D Ég er svo að fara til Asuncíon á föstudaginn til að fara í aðlögunarbúðir, eins og það er kallað, til að hitta alla skiptinemana aftur og segja hvernig okkur líður og svona, svo það er 5 tíma rútuferð þá og svo önnur á sunnudaginn, alveg æðislegt. Síðan fer ég til Brasilíu 31. desember og verð þar í einhverja 20 daga í sólbaði á ströndinni. (þeir sem ekki vita þá er desember hásumar í S-Ameríku þannig að hitinn gæti farið upp í 45 gráður) En sú ferð mun ekki byrja sú skemmtilegasta því að fyrst þurfum við að keyra í einhverja 12 klukkutíma.... Engar smá vegalengdir sem hægt er að fara hérna.

En fyrir fólk sem hefur áhuga á því þá eru hérna smá upplýsingar um hvernig hægt er að ná smabandi við mig:
GSM-símanúmerið mitt héna: +595981571808
Heimsilisfang: Einhverstaðar í Parana Country Club, Hernandarias, Paraguay. Klára þetta þegar ég veit nákvæmlega hvar ég á heima. :P
Svo er alltaf hægt að nota E-Mail eða bara þessa síðu.

Ég held að það sé komið nóg í bili.... er samt ábyggilega að gleyma einhverju sem ég gæti sagt frá en man ekkert eins og er, get sagt fólkið er frábært, stelpurnar er bara nokkuð fallegar og veðrið er helvíti gott. 28°C akkúrat núna. Heyrðu já þarf að skjótast, er víst að fara til Argentínu ! Alltaf fréttir maður allt á síðustu stundu.

Chau, Chau amigos !

Jæja, þá er maður kominn til Paraguay, flugferðin var ekki sú skemmtilegasta en ég lifði hana allavega af. 5 og hálfur tími til NY var frekar löng en samt ekki svo, í NY fór ég ásamt Veru, Agnesi, Yrsu (hinir skiptinemarnir sem fóru til PY) og Jeremy, sem tók á móti okkur á JFK, á Time Squere og skoðuðum það eitthvað. Svo var bara sofið og lagt af stað í næstu flug...

Við þurftum að fljúga frá NY til Sao Paulo og það voru sirka 11 klukkutímar ! Bara leiðindi.... En það er eiginlega ekki það versta því að ég átti að fara frá Sao Paulo sama dag en starfsmennirnir á flugvellinum prentuðu miðann minn eitthvað vitlaust svo að ég komst ekki í flugvélina.... þá þurfti ég að gista þar.... en daginn eftir það þá komst ég loksins á leiðarenda, til Paraguay.

Þegar ég var búinn að vera í Hernandarias (borgin semég á heima í) í 2 tíma þá var mér boðið í party í Ciudad del Este (borgin sem er um 200-400m frá Hernandarias), fólkið hérna er mikið í því, og party-in hérna eru frekar stór, leigja skemmtistaði og bjóða hátt í 100 manns ef ekki meira. Tónlistarsmekkurinn hér er mjög svipaður og á Íslandi og tískan líka.

Ég er búinn með 2 daga í skólanum og skólinn er frekar mikið öðruvísi en á Íslandi eins og lögin, nánast allt er bannað en öllum er sama, fólk keyrir hérna löngu áður en það fær bílpróf og svona, þetta er skondið. Ég byrjaði líka í spænsku kennslu í dag og þetta er bara helvíti erfitt tungumál að læra en þetta kemur á endanum.

Jæja nenni þessu ekki lengur, kem með meira seinna.

-Bjarki Freyr Benediktsson.

Já, ég ætla að blogga eitthvað hérna um vistina mína í Paraguay sem hefst á fimmtudaginn næstkomandi, þegar ég fer frá Keflavíkurflugvelli kl. 17:00. Ég ætla að reyna að koma með svona meðallangar færslur reglulega og myndir líka.

Sjáum bara hvernig þetta gengur.;)

-Bjarki Freyr Ben.